In onze individualistische maatschappij is zelfontplooiing voor veel mensen belangrijk. We vinden het belangrijk het beste uit onszelf te halen, voor onszelf op te komen, onafhankelijk en zelfstandig te zijn. We doen het liefst dat wat wij leuk vinden en ook op de manier die ons het beste past. We zijn in staat eigen leiding over ons leven te nemen.
Genoeg reden tot geluk toch?
Toch komen steeds meer mensen in aanraking met de keerzijde van dit individualisme. Er zit namelijk ook een eenzame kant aan.
Als je vindt dat je alles zelf moet oplossen, als je vindt dat je onafhankelijk moet kunnen zijn, alleen moet kunnen leven, dan kan je je soms onnodig klem of alleen gaan voelen. Wist je dat 70% van de mensen die hulp vragen gevoelens van eenzaamheid hebben?
Alleen of onderdeel van een groter geheel?
Vaak vergeten we dat we onderdeel zijn van een groter geheel. Eigenlijk bestaat onafhankelijkheid niet. De wereld draait namelijk bij de gratie van interactie en verbondenheid.
Dus mijn vraag is: Wat is er mis aan het verlangen aan verbondenheid of aan ergens bij willen horen? Dit is namelijk een behoefte die alle mensen en dieren hebben. Interactie en verbindingen aangaan vormen de basis van ons bestaan.
Je kan het jezelf toch geven?
Sommige mensen denken dat je zonder liefde of erkenning moet kunnen in je huidige leven. “Leer het jezelf te geven”.
Voor een deel is dit misschien waar. Maar vergeet niet dat deze erkening, aandacht en liefde een menselijke behoefte is die al vanaf de geboorte aanwezig is. Er is zelfs bewezen dat baby’s die geen aandacht krijgen (en wel voedsel) kunnen overlijden.
Ben ik wel goed genoeg?
Veel mensen die ik begeleid hebben het gevoel niet goed genoeg te zijn en proberen dit bewust of onbewust bij anderen te checken. Ze doen dit door hard hun best te doen of door te voldoen aan verwachtingen die ze denken dat anderen hebben.
Omdat dit een hoop onzekerheid geeft, proberen ze en manier te vinden om minder afhankelijk van anderen te zijn. Het negatief effect daarvan is dat de echte gevoelens vaak niet meer worden gedeeld.
Mensen proberen soms leuker te zijn dan ze in werkelijkheid zijn
Dat doen we omdat we het lastig vinden om onszelf als mens met gebreken te zien. Kan jij alle kanten van jezelf accepteren, ook de minder leuke kanten? Of zou je die liever de deur uit gooien? Helaas houd je ze dan juist in stand.
Je bent een mens!
Niets is zo menselijk als onze behoefte erbij te horen, bij een groep, of om een zinvolle relatie te hebben. En we zijn ook allemaal wel eens bang om verlaten te worden.We verlangen naar contact en zijn onzeker over de vraag of we die liefde of aandacht wel verdienen. We zijn bang om ons kwetsbaar op te stellen.
Waarom zou je het niet eng mogen vinden om contact te maken of om afhankelijk te zijn. Dit maakt je juist menselijk.
Waarom zou je bang zijn om je zelf kwetsbaar op te stellen. De ervaring leert dat degene die zich niet kwetsbaar opstelt juist eerder gekwetst wordt. Kwetsbaarheid opent, je relaties kunnen zich verdiepen en je groeit je in eigen kracht. Je staat op eigen benen, in verbondenheid met andere mensen.
Je bent welkom bij mij met alles wat jij nu bent, voelt en denkt.
Anurag
