Wanneer je de hele dag in je hoofd bezig bent, omdat je aan het plannen en regelen bent of nadenkt over wat je moet doen of wel of niet gedaan hebt. Wanneer je onopgeloste zaken herbeleeft of piekert. Dan kan dat het effect hebben dat:

- Je je moeilijk kan focussen op een activiteit;

- Je met halve aandacht luistert naar je kind of naar je partner, je collega;

- Je niet echt proeft wat je eet, omdat je in gedachten bent of aan het praten;

- Je geen oog of ruimte hebt voor een ander;

- Je niet tijdig voelt dat er stress en spanning in je lichaam wordt opgebouwd;

- Je  je niet meer bewust van de oorzaak van je eigen emoties, stemmingen;

- Je de hele dag bezig, aan het doen bent;

- En er is weinig ruimte is voor eenvoudig aanwezig zijn en genieten.

Door met ons hoofd steeds ergens ander te zijn, dan waar je lichaam zich bevindt mis de kwaliteit van aandacht en van leven op dit moment.

Voor kinderen (en volwassenen) is de behoefte aan aandacht een basisbehoefte. Echte aandacht is wat kinderen van deze tijd nodig hebben. Zeker in de tijd waarin er veel van kinderen wordt verwacht en de prestatiedruk hoog is. En deze echt aandacht kan jij als ouder geven.

Geef je kind het goede voorbeeld

Kinderen leren vooral door te kijken en te kopiëren, meer dan door wat mij hun vertellen. Wanneer je zelf regelmatig een kort lontje hebt, kan je niet verwachten dat je kinderen nooit eens onredelijk zijn tegen elkaar. Wanneer jij maar met een half oor luistert naar wat het kind je wil vertellen, zal het kind dit misschien ook gaan doen naar jou of naar een ander.

Een kind moet zijn eigenheid ontdekken, wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik, wat vind ik leuk zijn voor een kind belangrijk te beantwoorden vragen. Sta jezelf ook toe om regelmatig bij deze vragen stil te staan.

Hoe goed zorg jij voor jezelf?

Wanneer je Mindful Opvoed dan kies je bewust hoe je zelf in het leven wilt staan, je belichaamt hoe je hoopt dat je kinderen zich zullen gedragen.

Mindfulnessvaardigheden kunnen je helpen om meer jezelf te zijn en je kind meer zichzelf te laten zijn. Mindfulness kan je helpen om geen dienaar te zijn van je gedachten, of je ingesleten patronen en reacties. Maar om heel bewust, met het welzijn van je kind voor ogen, te antwoorden.

Opvoeden vanuit verbondenheid

Verbondenheid begint met de verbondenheid met jezelf. Mag jij volledig jezelf zijn, kom jij aan je behoeften tegemoet. Het gaat er niet om dat dit ten koste van je kind hoeft te gaan. Wees creatief, en richt je op wat je wel kan doen in de beperkte tijd die je hebt. Geluk zit vaak in kleine momenten en eenvoudige activiteiten. Pak oude hobby’s weer op, plan activiteiten die jij leuk vond, doe dingen waar jij energie van krijgt, waar jij blij van wordt.

Vanuit verbondenheid met jezelf kan je je verbinden met je kind, die dan ook volledig zichzelf mag zijn. Je vindt een manier om zowel aan eigen behoeften en autonomie als aan die van je kind te voldoen.

Het is hierbij belangrijk dat je jezelf steeds weer de volgende vraag stelt: Leidt mijn gedrag tot meer of minder verbondenheid met mijn kind.

Het unieke kind

Elk kind wordt geboren met een eigen temperament en karakter, vaak een mix van genen van de ouders. Dit maakt het kind uniek. Als ouder kan je kinderen laten zijn wie ze zijn, zonder te proberen dit te veranderen. Dit betekent niet dat je elk gedrag goedkeurt. Grenzen stellen is nodig omdat dit zekerheid en duidelijkheid geeft over wat wel en niet kan.

Je kunt je kind enkel  helpen om zijn eigen pad te vinden door heel goed te kijken en te luisteren en door zijn eigenheid en autonomie te respecteren. Dat doe je door empathisch mee te voelen en je in je kind te verplaatsen.

Laat je verwachtingen los

Stel jezelf de vraag: welke verwachtingen heb ik van mijn kind. Passen deze verwachtingen echt  bij hem of haar? Kan je ze opmerken en loslaten? Het is makkelijker om je kinderen als autonome individuen te laten opgroeien als je zelf bestaansrecht voelt. Wie ben jij? Ben jij geworden wie je kon en wilde zijn? Werd jou autonomie gerespecteerd als kind? Voldeed jij aan de verwachtingen van anderen?

Soms kunnen we kinderen moeilijk laten zijn wie ze zijn, omdat we onze behoeften en gemis op hen projecteren. Kijk wat je kind aankan en wat echt bij je kind past. Je mag het gerust stimuleren, maar laat het geen dwang worden.

De ja onder de nee

Kijk met frisse blik naar je kind. Zie je onder het gedrag de (niet-vervulde) behoefte? Besef dat wanneer een kind Nee zegt, het tegelijkertijd Ja zegt tegen iets anders.

Natuurlijk tolereer je niet ieder gedrag, maar het stilstaan bij de behoefte van het kind helpt je om verbinding te maken.Heb je voldoende rust om dit te kunnen doen? Kijk naar je kind, verplaats je in hem, wordt even weer kind.

Stop en sta stil

Wanneer je je echt wilt inleven in je kind, en echte aandacht wilt geven, moet je even je percepties, denkpatronen, overtuigingen, oordelen, interpretaties en reactieve handelingen terzijde schuiven.

De volgende korte 3 minuten oefening kan je daarbij helpen:

Stop een moment waar je mee bezig bent

Sta stil, wat ervaar ik nu, zijn er gedachten, gevoelens, lichamelijke sensaties?

Ervaar ik dit als prettig of onprettig? Kan ik wat ik ervaar er laten zijn, dus niet veranderen, onderdrukken of wegduwen.

Richt jezelf  1 minuut op je ademhaling, je ademhaling helpt je om met je aandacht in dit moment te komen? Volg je in en je uitademing met je volledige aandacht.

Voel ook je lichaam, je lichaam als een geheel.

Besluit hoe je verder gaat of wat een wijze reactie is in de huidige situatie.

 Wil je meer aandacht hebben voor je kind(eren)?  Minder opgeslokt worden door de dagelijkse bezigheden en stress, en meer in het moment genieten van elkaar. Zou je meer verbondenheid willen ervaren?

Mindfulness leer(helaas) je niet uit de boeken, dit is een vaardigheid die je je door oefenen en training eigen kan maken.

In maart en april starten een paar reguliere Mindfulnesstrainingen en Mindfulness en Ouderschap trainingen in Amsterdam. Zie onder de betreffende pagina in het menu.

Eigenlijk is dit niet zo vreemd dat ik deze opdracht vaker geef. Ik heb namelijk de ervaring dat het in relaties meestal op een paar gebieden mis gaat, waardoor verwijdering ontstaat.

Vaak voelen mensen die bij mij komen zich onvoldoende gezien, gehoord, serieus genomen of ondersteunt door hun partner. De liefde voelt niet zoals dat in het begin van de relatie het geval was.

De dagelijkse gesprekken die de stellen met elkaar voeren gaan vooral over praktische regeldingen en het afstemmen van agenda’s op elkaar. Het leven zit vol, en er is weinig ‘kwaliteit’ tijd voor elkaar.

Het lijkt alsof ze aan het ‘overleven’ zijn in de veelheid van ‘wat ze allemaal moeten’.

Partners komen niet meer in hun kracht, of sterker nog, zij ‘ontkrachten’ elkaar door de interactie met elkaar.

Jammer is dat eigenlijk, want mensen zijn juist een relatie aangegaan omdat ze zich daar goed bij voelden. Beter voelen dan wanneer ze alleen waren gebleven.

Waarom hebben we eigenlijk een relatie?

Laten we beginnen bij de vraag, waarom we een relatie hebben. Wat brengt dit ons?

Ieder mens heeft behoefte aan aandacht, liefde, intimiteit, erkenning en steun.

Ieder mens wil gezien, gehoord worden en serieus genomen worden.

Hoe minder je dit mee hebt gekregen vanuit vroeger, hoe meer je misschien wel de behoeftevervulling bij de ander zoekt. Of misschien ontken je juist de behoefte?

Ieder mens zoekt iemand die kan bevestigen, die je waardeert om wie je bent, of wie een aanvulling is op jezelf. We zoeken geestelijke en lichamelijke bevestiging. Door gesprekken, door intimiteit en sexualiteit.

Wanneer je een partner hebt krijg je het gevoel er niet (altijd) alleen voor te staan,  omdat hij/zij naar je luistert en je bijstaat.

Een partner kan je het gevoel geven ‘thuis’ te komen, waar je ook bent.

Waarom verwijderen partners?

Waarom is het dan zo, dat wanneer dit is wat we uit een relatie willen halen, er toch een moment kan komen dat we elkaar niet meer voldoende kunnen geven. En waarom is het uiten van een verwijt dan makkelijker dan het vertellen wat je behoefte is?

Wanneer het leven druk is, je langere tijd een heleboel moet, jezelf daarin tekort doet, en misschien wel veel moet zorgen voor een ander. Dan voelt het soms alsof het ‘op’ is. Je kan niet zoveel meer geven aan de ander.

Het probleem is dat de ander ditzelfde gevoel kan hebben. Als je niet oppast kom je dan in een armoedebeleid met elkaar. Jij geeft mij niet wat ik nodig heb, dus geef ik het jou ook niet (dit gebeurd onbewust of bewust).

Waar het omgaat is de omkering vinden, zodat er weer overvloed is. Soms is het nodig toch eerst te geven, soms is het nodig elkaar weer met frisse ogen te gaan bekijken en het verleden even los te laten.

Zou je willen dat je relatie weer een bron van steun is en je energie geeft? Een paar tips.

• Plan wekelijks tijd voor elkaar en vertel de ander wat je behoefte is en hoe het met je gaat.

• Probeer het in deze tijd over het nu te hebben, niet over gisteren, vorige week, of morgen.

• Vraag jezelf af welke wens er onder je verwijt zit, voordat je hem uitspreekt naar de ander.

• Geef elkaar kwalitatieve aandacht, kijk elkaar aan zonder te praten, stop je verdere activiteit. 5 minuten is voldoende, een paar keren per dag.

• Schuif af het toe het to-do lijstje aan de kant, en ga met elkaar zitten, tv uit, krant aan de kant.

• Plan tijd voor leuke en nieuwe activiteiten met elkaar, zodat je ‘los’ komt van de dagelijkse routine.

Zijn deze tips helder voor je, maar krijg je het toch in de praktijk niet voor elkaar?

Het is geen zwaktebod om een relatiecoach te vragen jullie te begeleiden. In een paar sessies help ik je je relatie weer een boost te geven.

Kijk voor informatie onder relatiecoaching op deze website.

Ga voor jezelf maar eens na hoe makkelijk je dit afgaat.

Niet oordelen

We zijn geneigd automatisch elke ervaring die we hebben te beoordelen als zijnde goed (dit vind ik fijn en wil ik meer) of fout (hier houd ik niet van, ik moet ervoor zorgen dat het stopt/weggaat), of niet belangrijk (het is het niet waard aandacht te geven).

Kijk of je objectief naar de gedachten kan kijken die er steeds door je hoofd gaan. Dan kan je in plaats van er automatisch naar te handelen, ook de keuze maken ze soms niet te volgen, of er iets anders mee te doen. Je kan afstand nemen en je gedachten laten komen en gaan. Probeer niet te oordelen over het feit dat je zoveel denkt, of over wat je denkt. Je hoofd is niet gewend om niet te denken.

Geduld

Heb geduld met jezelf. Ontwikkeling en verandering heeft zijn eigen tijd nodig en gaat op zijn eigen manier. Omarm het proces, omarm dit moment, en omarm jezelf.

Geduld hebben helpt je jezelf volledig en onvoorwaardelijk te aanvaarden voor wie je nu bent. Waarom zou je wachten met het jezelf lief te hebben, als je dat nu ook al kunt doen.

Beginnersgeest

Kijk over je met frisse ogen kunt kijken naar de dingen om je heen, alsof je ze voor de eerste keer ziet. Met nieuwsgierigheid, openheid, interesse en verwondering. Doe dit met je emoties, je lichamelijke gevoelens, maar ook met de mensen om je heen en de natuur etc. Dit helpt je om meer in het moment te zijn.

Vertrouwen

Ontwikkel vertrouwen in jezelf en in je gevoelens. Vertrouw op je eigen intuïtie en waarde, ook al maak je soms fouten.

Leer hoe je je gevoelens kunt omarmen en neem verantwoordelijkheid voor jezelf en je eigen welzijn.

Niet streven

Stap eens uit dat patroon van het steeds willen dat de dingen beter zijn, of dat je de dingen beter doet. Je persoonlijke groei wordt meer bevorderd door Zijn dan door Doen. Wees jezelf en heb vrede met het idee dat je goed genoeg bent.

Acceptatie

Heb je het geduld om even met afstand naar je mentale en emotionele reacties op de gebeurtenissen in je leven te kijken. Je bent wijs en capabel genoeg om om te gaan met alles wat er binnen in je en in de buitenwereld gebeurt.

Vanuit deze waarnemende positie heb je makkelijker toegang tot je innerlijke wijsheid en inzicht. Bovendien zul je creatiever en authentieker reageren op alles waar je mee te maken hebt in je leven.

Laat los

Laat de controle los. Ben je je ervan bewust dat wanneer je iets probeert te controleren, dit jou eigenlijk juist meer beïnvloed. Wanneer je de controle steeds meer loslaat, kan je contact maken met een innerlijke vrede en vrijheid. Je vind manieren om met de dingen van het leven om te gaan, die je daarvoor niet kon zien.

In de Mindfulnesstraining beoefen je bovenstaande punten. Met resultaat: een groter gevoel van vrijheid, minder stress, bewustere keuzes in gedrag en in het omgaan met gevoelens, en meer focus.

Meer weten: http://miraconsult.nl/index.php/mindfullness-en-meditatie/mindfulnesstraining/

Wat er ook aan de  hand is, ik ben erachter gekomen dat het vaak beter wordt met een knuffel. Wanneer ik een van mijn kinderen op mijn schoot neem, mijn hart open, en in stilte bij haar of hem ben, mijn buik tegen de rug of buik van mijn kind, en adem.

Vaak hoeft er na een liefdevolle lichamelijk contactmoment niet eens meer zoveel te worden opgelost. Volgens onderzoek heeft dit te maken met het feit dat er oxytocine wordt vrijgemaakt.

Je kent het vast wel, wanneer je iemand vasthoudt. Je krijgt een warm en liefdevol gevoel. Dat is oxytocine. Het is een hormoon wat aangemaakt wordt in je lichaam en hersenen in reactie op liefdevolle aanraking, knuffelen en borstvoeding.

Oxytocine wordt daarom ook wel het knuffel hormoon genoemd of liefdes hormoon. Dit voelt niet alleen goed, maar het is ook nog heel goed voor je lichamelijke, mentale, emotionele en sociale behoeftevervulling.

Oxytocin:

Creeert rustgevoelens

Bevordert gevoelens als vertrouwen, veiligheid en verbondenheid

Stimuleert gevoelens als verbondenheid

Vermindert stress

Verlaagt je bloeddruk

Heeft een positieve invloed op je slaap

Zorg ervoor dat je vaker knuffels geeft aan de mensen van wie je houdt. Houd je buik tegen andermans buik. Voel wat het verschil is wanneer je alleen met je bovenlijf de ander aanraakt en niet met je buik.

De buik-knuffel is een oxytocine knuffel. Haal de ander dicht bij je, maak je buik zacht, adem langzaam en volledig. Stel je voor dat je met je energie de ander helemaal kan omarmen.

Ik heb ervaren dat knuffels geven en liefdevolle aanrakingen een mooie vorm van meditatie is. Het helpt je ook om uit je automatische piloot te stappen, en op te gaan in de eenvoud van het moment, totaal gewaar van de zintuigelijke ervaringen.

Wanneer je dit doet dan is er geen ruimte om aan to-do lijstjes te denken, of zorgen te maken. De tijd staat even still, en alleen jij bent er nog en degene van wie je houdt en dit speciale moment.

Laat de stilte en rust binnenkomen in je hart, je hoofd en je lichaam.

Ik weet dat ik zelf in mijn puberteit niet meer geknuffeld wilde worden. Ik geniet daarom nu nog extra van al deze momenten dat ze het nog willen.

Ik hoor de laatste weken in elke groep die ik train dat mensen vinden da de weken voorbij vliegen. Het lijkt wel dat hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd gaat.

Hoe kunnen we de tijd nu wat langzamer laten gaan of soms een beetje stil zetten?

Tijd is een vreemd verschijnsel. Zit je in een saaie vergadering, dan schiet de tijd maar niet op. Maar een week vakantie vol nieuwe belevenissen vliegt voorbij. Toch lijkt die vakantieweek in je herinnering veel langer. Terwijl je die saaie vergadering nauwelijks meer herinnert. Tijdsbeleving is dus subjectief. En hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd lijkt te gaan. Terwijl je kinderjaren een eeuwigheid leek te duren. Hoe kan dat?

Nieuwe ervaringen

Kleine kinderen maken alles voor het eerst mee: wat een bloem is, hoe verdriet voelt, hoe zacht  zand  is wat je er allemaal mee kunt doen. Alle nieuwe dingen worden met alle zintuigen onderzocht, en al die nieuwe informatie wordt verwerkt en opgeslagen. De verwerking van alle zintuigelijke prikkels heeft als effect dat je de tijd als trager ervaart.

Routines

Voor volwassenen lijkt de tijd sneller voorbij te vliegen. Dit heeft verschillende oorzaken. Ten eerste vervallen veel volwassenen op een gegeven moment in routines. De dag begint met koffie, terwijl we nauwelijk stilstaan bij het proeven ervan, want je gedachten gaan al over wat je die dag moet doen. Je gaat naar je werk en maakt ’s avonds pasta want dat is het gerecht wat makkelijk en sneller klaar is. Wanneer je dagelijks hetzelfde doet en weinig bijzonders beleeft, dan lijkt het achteraf alsof je leven aan je voorbij vliegt.  Wanneer je terugkijkt op een periode waarin je veel nieuwe dingen hebt gedaan, dan voelt het alsof de tijd langzaam is verstreken. Je hersenen slaan namelijk alleen dingen op die je zintuigen en je gevoel hebben geprikkeld, zoals een mooie ontmoeting, een indrukwekkende film, een gezellig feest,  een tragisch ongeval etc.

Het denkproces versnelt de tijd

Wat ook meespeelt, is dat kleine kinderen nog nauwelijks verder of terugdenken. Door ervaringen in ons leven leren we op een bepaalde manier naar de wereld te kijken. Op basis daarvan maak je overwegingen, beslissingen, interpretaties en plannen. In je hoofd is er een voortdurende stroom van (vaak dezelfde soort) gedachten: over de wereld, ons leven, over gisteren of morgen. Van alle gedachten die we hebben gaat het grootste gedeelte van je gedachten het verleden of de toekomst. En dit maakt dat de tijd snel voorbij lijkt te gaan.

Doordat je veel ingedachten bent, verlies je vaak het contact met het huidig moment. Dat wat kinderen nog wel kunnen, leven met je volledige aandacht in het hier en nu.

Hoe kan je de tijd vertragen?

Tip 1: probeer je dagelijkse routine activiteiten met meer aandacht uit te voeren. Merk op wanneer je in gedachten elders bent dan daar waar je mee bezig hebben.

Tip 2: Neem regelmatig een time out. Even uit de drukte stappen. Bijvoorbeeld elk uur 5 minuten pauze of elke dag 1 uur. Dit is kwaliteitstijd, waarin je even afstand doet van wat je allemaal van jezelf moet, en even stilstaat bij hoe het met je is en waar je behoefte aan hebt.

Tip 3: Onderneem wekelijks een nieuwe activiteit. Dit hoeven geen grootse zaken te zijn. Ga iets nieuws koken, ga naar een andere winkel, volg een andere route naar je werk, spreek eens af met andere mensen. Zet je zintuigen wijd open en beleef wat je ziet, hoort, voelt, proeft en ruikt.

Tip 4: Doe regelmatig een korte meditatie of mindfulnessoefening. Dit prikkelt je om weer met nieuwe nieuwsgierigheid naar routine dingen te kijken en om afstand te nemen van deze voortdurende gedachtenstroom.

Tip 5: Probeer in plaats van 2 of meer dingen tegelijk te doen, de dingen achter elkaar te doen, zodat je je aandacht volledig bij 1 activiteit kunt houden. Je traint daarmee ook je focus en concentratie. Dus lees alle emails achter elkaar in plaats van steeds tussendoor en kijk daarna de komende uren niet meer naar je email.

Ik wens je veel aandachtsmomenten in 2012!

Het belangrijkste bij Mindful Ouderschap is de dagelijkse beoefening van mindfulness meditatie. Het kan een uitdaging zijn om hier tijd voor te vinden. Ik hoor ouders in de Mindfulnesstraining dan ook vaak zeggen: ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen. Al mijn tijd gaat op naar de dagelijkse verplichtingen en daarbij komt het zorgen voor de kinderen op eerste plaats. Jij als ouder komt dan vaak pas achteraan de lijst van alles wat er op de dag moet gebeuren.

Ik wil je daarom twee overdenkingen mee geven:

Zorg voor onszelf

Het is natuurlijk je hartewens om altijd beschikbaar en ondersteunend te zijn voor je kinderen en je familie, en je wil hen het liefst al je liefde geven. Ook wil je het liefst al je to-do lijstjes afgewerkt hebben, zodat je je hoofd nog meer vrij hebt.

Je bent echter geen machine. Misschien ben je wel heel liefdevol en krachtig, maar je hebt een lichaam, hersenen en emoties die ook dagelijks gevoed moeten worden. Zodat je veerkracht, onvoorwaardelijke liefde en aanwezigheid kan tonen in je ouder-kind relatie.

“Om een lamp te laten branden moet je de olie van de lamp blijven bijvullen”

Voorbeeld voor je Kind

Onze kinderen leren van ons. Zowel van wat we zeggen, maar vooral ook van wat zij van ons zien.

Je kunt je kinderen leren dat het belangrijk is van jezelf te houden, jezelf te accepteren zoals je bent. Maar laat je hen dat ook zien? Het je wel eens laten zien hoe het is om van jezelf te houden zoals je bent?

En routine ontwikkelen kan je helpen. Maak het dagelijks mediteren net zo belangrijk als eten. Laat het aan je kinderen zien dat je tijd neemt om te mediteren. In het begin kan je starten met 10 of 15 minuten zitmeditatie. En korte adempauzes gedurende de dag.

Sluit je ogen, adem diep in, ontspan je lichaam en loop je lichaam langs van je voeten tot je hoofd. Hoe is het, wat voel je in je lichaam, welke emoties zijn er en zijn er gedachten? Kan je ze laten zijn, zonder er iets aan te veranderen. Ze zijn er toch al, dus laat ze er maar zijn. En dan kan je de keuze maken, volg ik mijn gedachen en emoties of kies ik ervoor er anders mee om te gaan.

Het is prima om tijd voor jezelf te nemen, om goed voor jezelf te zorgen.

Het is zelfs het beste wat je kan doen voor jezelf…en voor ieder van wie je houdt

Ik wens je een mindful 2012 toe

In 2012 starten trainingen Mindful Ouderschap. Deze worden gegeven door Anurag ten Klooster van Miraconsult. Kijk op de site.

Ook in de klassieke Mindfulnesstrainingen wordt door Anurag aandacht besteed aan Mindfulness in je rol als ouder.

Ik houd van het vak coaching en ik houd er nog meer van om dit vak aan anderen te leren. Mijn studenten hebben veel geleerd en ik heb vertrouwen in hen. Ik zou ze nog meer mee kunnen geven, aan kennis, aan methoden, aan tips.

Maar belangrijker vind ik vertrouwen. Vertrouwen dat ze alles al in zich hebben om een goede coach te zijn.

Mijn visie is dat je als mens ook alles al in je hebt. Soms is het echter nodig dat iemand van buitenaf (een coach bijvoorbeeld) je helpt je eigen hulpbronnen te vinden, je eigen kwaliteiten, je innerlijke kracht, je richting.

Wanneer je wilt groeien of steeds meer in balans wilt zijn, gaat het er vooral om hoe je je verhoudt tot je ervaringen. Ik zie en merk (ook bij mezelf) steeds weer dat de ervaringen in je leven op zich niet het probleem zijn maar dat hoe wij ons daartoe verhouden. Dit maakt ook dat wij soms hardnekkig in oude gedragspatronen blijven.

We hebben 3 neigingen als het gaat om het omgaan met ervaringen in ons leven:

• Wanneer we een situatie prettig vinden willen we dat hij blijft of zich voordoet. Binnen mindfulness noemen we dit gehechtheid (vasthouden aan de prettige ervaring) of verlangen (willen dat de ervaring zich weer voordoet)

• Wanneer we een situatie onprettig vinden, willen we het liefst dat deze verdwijnt. We hebben afkeer van de situatie

• Wanneer we een situatie neutraal  vinden, raken we verveeld en dromen we weg, fantaseren of zijn afwezig, vaak in gedachten. Wanneer we iets niet willen voelen reageren we soms ook met wegdromen. Dit wordt ook wel dissociatie genoemd.

Deze 3 reacties zorgen ervoor dat we in de voor ons bekende gedragspatronen komen. Soms handige gedragspatronen, maar vaak ook niet.

Wanneer je ontdekt hoe jij automatisch met ervaringen omgaat , creeer je voor jezelf meer keuzemogelijkheid, dan je misschien voor mogelijk hield.

Er zijn meerdere manieren om met situaties om te gaan, en meerdere manieren om om te gaan met wat dit aan gevoelens en gedachten bij je oproept.

Breng meer Mindfulness in je leven en ook in je aanwezigheid als coach, counsellor of trainer. Het vergroot je bewustzijn en je keuzevrijheid in handelen. Door dat jij meer aanwezig kunt zijn, en meer ‘vrij’ bent, kan je degene die jij begeleid ook helpen uit vastgeroeste patronen te stappen.